Til hamingju Obama!
Já, í nótt varð það ljóst að Barack Obama hafði hlotið næga kjörmenn til þess að geta myndað ríkisstjórn og orðið valdamesti maður heims. En hann fékk 349 kjörmenn á móti 162 kjörmönnum McCain sem að ég tel að sé alveg ágætisrúst en til þess að vera öruggur með forsetaembættið þarftu að vera með 270 kjörmenn. Ekki spyrja mig meira útí hvernig þetta kjörmannakerfi virkar – ég veit það ekki nægilega vel sjálfur!
Lokaræður beggja frambjóðenda voru svakalega góðar að mínu mati, jafnvel þó að gríðarlegur munur hafi verið á tilefnum ræðanna en auðvitað hélt Obama sigurræðu á meðan að McCain varð að halda tapræðu.
Ræða Obama var að ég held að megi segja mjög söguleg en hann vitnaði mikið í hina táknrænu kveðjuræðu dr. Martin Luther King sem hann hélt kvöldið fyrir lát sitt fyrir fjórum áratugum. Það er ekkert óeðlilegt, Obama hefur gert það áður en svo er hann líka að ná gríðarlegum áfanga, sem að ég held að flestalla blökkumenn hafi dreymt um síðan að þeir urðu að halda áfram með réttindabaráttu sína án King. Í ræðunni var Obama hættur að tala sem frambjóðandi og talaði hann sem þjóðhöfðingi um framtíðina nú þegar að hann hefur tryggt þær breytingar sem að hann hefur barist fyrir.
Sigur Obama var sögulegur að öllu leyti. Ríkin Indiana, Colorado, Virginía og Norður-Karolína féllu öll hans megin í þessum kosningum – en þau hafa verið ríki Repúblikana síðustu áratugina. Svo fóru tvö ein mikilvægustu ríkin til Obama, Ohio og Flórída, – en þess er gamans að geta að sá sem hefur unnið í Ohio í kosningunum hingaðtil hefur alltaf komist í forsetaembættið. Eins og fyrr segir er Obama engin breyting þar á. Pennsylvanía var mjög mikilvægt ríki að þessu sinni og hafði McCain vonast til þess að geta unnið í því og þannig komist í forsetaembættið einhvernveginn(til þess þurfti náttúrulega allt að ganga upp) – en því miður fyrir McCain að þá tók Obama það líka – og það með meiri mun en nokkurn hafði órað fyrir.
Sumir halda kannski að Obama sé nú þegar orðinn forseti en það er ekki raunin. Eftir 76 daga sver hann sig í embætti og getur þá hafist handa við þær breytingar sem að hann boðaði. Þangað til hefur elskan okkar George Bush ennþá völdin og getur gert allan þann óskunda sem að honum sýnist. Annars verður Obama að sjálfsögðu ekkert í fríi þessa 76 daga, hann verður…eða þ.e.a.s ætti að vera á fullu spani við það að skipa embættismenn nýrrar ríkisstjórnar sinnar og fyrst og fremst að koma með hugmyndir sínar og tillögur til þeirra breytinga sem hann byggði kosningabaráttu sína á.
Demókratar hafa traustan þingmeirihluta í báðum deildum og styrktu þá báða frá eftirminnilegum sigri 2006 og nú þegar að forsetinn er líka Demókrati – hafa þeir öll tækifæri til þess að láta verkin tala. Enginn Bush fyrir lengur.
Væntingarnar eru gífurlegar til Obama. Kjósendur kusu hann á grundvelli breytinga og ættum við að sjá stefnu hans og ríkisstjórnar hans mótast á næstu 176 dögum – en það verður ákaflega áhugavert að sjá hvort að Obama geti staðið undir þessu öllu. Þjóð hans í tveimur stríðum – fjármálakreppa skekur heiminn – virðing alheimsins fyrir Bandaríkjamönnum í algjöru lágmarki(þó svo að hún hafi án efa hækkað eftir þessi úrslit) og vandamálin halda áfram. Verður gaman núna að sjá hvort að Obama verði í rauninni góður forseti, því að hann er einfaldlega óskrifað blað.
Oddur Ævar – 10.HH
8,5 stig